Fere columnaris, apice simplex, aut aliquando bi vel triceps, (amplius-ne in patria?) virens.
Vertice umbilicato, valde lanato; axillis nudis; areolis ovalibus, lana alba abundanti sed fere statim decidua instructis, supraque aculeorum fasciculos, sicut in echinocactis quibusdam, elongatis; mammillis late ovatis, verticaliter compressiusculis, basi rhomboedris; aculeis quatuordecim vel quindecim, longissimis, rigidissimis, pungentibus, intertextim confertis, radiantibus, rectissimis, am aut vix subrecutvulis, subaequalibus, quatuordecim auf sexdecim lineas longis; uno centrali, longiore, paullo robustiore; griseo-albidis et in juventute fuscescentibus, apice nigricantibus; ad imam plantam mammis sese oblitterantibus, demumque deciduis.
Pauciora hujus distinctissimae plantae specimina advecta fuere a Dom. Desch., quarum pleraque nunc emortua.
Flore adhuc ignoti; altitudo plantae quatuor et plus pollices, duos tresve in diametrum crassa. Hanc inter Mammillarias ob tuberculos in veras mammas elongatos dubitans collocavi, flores e parte tomentosa areolam superante orin suspicans: tunc haec esset echinocactis adjungenda. Utcumque res cecident, de planta ista, sicut de aliis etiam abnormibus, quid de formis ad ordinandas cacteas putandum est?